Samenwerken vanuit het standpunt van de hond

De lezing “Samenwerken vanuit het standpunt van de hond” van Geert de bolster vraagt om een open mind. En daar opende hij ook de lezing mee, houdt een open mind en niet direct oordelen over wat je hoort/leest of ziet en blijf vooral doen met waar je nu mee bezig bent (niet ineens je manier van trainen gaan omgooien). Niemand heeft tenslotte de waarheid in pacht. Een open mind houden blijkt lastiger dan het is. Vaak plakken we al snel ergens een label op of geven we advies zoals je zelf denkt dat het zou moeten zonder te kijken wat het individu (de hond) nodig heeft.

De kennis/wetenschap die we op dit moment van honden hebben zit ons vaak in de weg, hierdoor kijken we niet meer met een open mind naar een probleem maar beginnen we direct allerlei oplossingen te bedenken zonder dat we ook maar iets weten van de hond in kwestie. We vertrouwen op geen wat wij weten en luisteren hierdoor niet meer naar ons gevoel maar naar ons verstand.

Luisteren naar je gevoel is lastig omdat het gevoel vaak wordt weggedrukt en we liever naar ons verstand luisteren. Daarom liet hij alle 80+ deelnemers aan de lezing ervaren hoe je je gevoel moet voelen. In deze korte sessie van 3 minuten vroeg hij om de ogen te sluiten, en op onze ademhaling te letten. Nog geen minuut in de sessie zei hij dat je merkt dat je gedachten gelijk al weer de overhand nemen, en dat was zeker het geval. Je gaat toch zitten denken, wie heeft zijn ogen nu open?, straks zit ik alleen met mijn ogen dicht?, kan ik mijn ogen al open doen?. Geert zei dat als je een gedacht op voelt komen je gelijk op je ademhaling moest concentreren, en je vooral moest luisteren naar alles wat er om je heen gebeurd. Je weet niet wat er gaat komen, welk geluid er komt, dat maakte het best een boeiende ervaring.

Omgaan met honden is een gevoelskwestie

Een heel helder punt wat naar boven kwam was dat je vanuit je gevoel moest handelen en niet zo strikt vast moest houden aan een bepaald idee/methode/manier. Honden leven in het hier en nu en piekeren niet over wat er over 15 min. of over een uur gaat gebeuren, ze nemen de tijd zoals het nu is. Honden communiceren naar aanleiding van jouw gevoel, en zullen je nooit bedriegen in wat ze vertellen. Mensen daarin tegen wel, die vertellen je vaak iets anders dan wat er in werkelijkheid afspeelt.

Is beloningsgericht trainen wel zo positief?

Geert vraagt zich af of beloningsgericht trainen we zo positief is. Hij gaf hierbij een voorbeeld van een kind die telkens een stikker op een vel geplakt kreeg als hij wat ‘goeds’ deed. Uiteindelijk leverde dit bij het kind frustratie op toen hij vroeg om een koek, die hij niet kreeg omdat ze dit voordat Geert kwam hadden afgesproken. Het resultaat was dat het kind, bleef zeuren om de koek en uiteindelijk in de haren van de moeder hing. Het draait tijdens het trainen om communicatie, en die communicatie dient wel twee kanten op te gaan. We communiceren vaak maar één richting op en vergeten daarbij vaak te luisteren naar wat de hond te vertellen heeft. Hoe zou je het zelf vinden als er tegen jouw gepraat wordt i.p.v. met jouw. Er wordt te weinig rekening gehouden met het gevoel van de hond. Als je positief wilt trainen denk dan altijd na hoe het op dat moment voor de hond voelt. Frustratie geeft namelijk een negatief gevoel (zoals bij het kind in het voorbeeld).

Reacties

,